Przedsiębiorcy często zastanawiają się, czy kredyt firmowy można wrzucić w koszty i w ten sposób obniżyć podatek. Potoczne „wrzucenie w koszty” oznacza zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów, jednak nie dotyczy to całej kwoty kredytu. Z artykułu dowiesz się, które koszty finansowania pomniejszają dochód, jak cel kredytu i forma opodatkowania wpływają na rozliczenia oraz dlaczego spłata kapitału nie obniża podatku.
Czy kredyt firmowy można wrzucić w koszty firmy w całości?
Odpowiedź na pytanie, czy kredyt można wrzucić w koszty firmy w pełnej wysokości, brzmi: nie. Zgodnie z przepisami ustaw o podatku dochodowym (PIT i CIT) samo otrzymanie środków od banku nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, a spłata pożyczonego kapitału nie jest kosztem uzyskania przychodu. Wynika to ze zwrotnego charakteru finansowania, ponieważ kwota główna zadłużenia pozostaje neutralna podatkowo.
Nie można więc zaliczyć całej kwoty kredytu ani pełnej raty kapitałowo-odsetkowej do kosztów. Kosztami podatkowymi mogą być natomiast odsetki od kredytu, wydatki poniesione na pozyskanie i obsługę finansowania oraz opłaty z tytułu ubezpieczenia. Sama spłata kapitału wpływa na płynność finansową przedsiębiorstwa, ale nie pomniejsza dochodu do opodatkowania.
Inaczej niż w przypadku kredytu rozlicza się leasing operacyjny. Przedsiębiorca może wrzucić w koszty zarówno opłatę wstępną, jak i pełne raty leasingowe, a nie wyłącznie ich część odsetkową. W przypadku leasingu samochodów osobowych obowiązują jednak ustawowe limity, które mogą ograniczać wysokość odliczanych kosztów. Przy leasingu finansowym zasady są inne – kosztem są odpisy amortyzacyjne oraz część odsetkowa raty.
Które elementy raty i opłat kredytu firmowego można wrzucić w koszty?
Nie każdy przelew do banku pomniejsza dochód przedsiębiorcy. Aby ustalić, czy ratę kredytu można wliczyć w koszty firmy, należy przede wszystkim oddzielić część kapitałową od odsetkowej.
Do kosztów uzyskania przychodów przedsiębiorca może zaliczyć wydatki związane z finansowaniem działalności, takie jak:
- Odsetki od kredytu – zapłacone odsetki mogą stanowić bieżący koszt. Odsetki naliczone, lecz jeszcze niezapłacone, nie są bieżącym kosztem podatkowym.
- Prowizje i opłaty bankowe – wydatki poniesione na uruchomienie i obsługę kredytu wykorzystywanego w działalności mogą stanowić koszt.
- Wymagane ubezpieczenie kredytu – składka może stanowić koszt podatkowy, jeżeli ubezpieczenie jest związane z finansowaniem działalności gospodarczej i spełnia warunki uznania wydatku za koszt podatkowy.
Odrębne zasady dotyczą kredytów przeznaczonych na zakup lub wytworzenie środków trwałych, np. maszyn lub nieruchomości komercyjnych. Odsetki i prowizje związane z inwestycją, naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, zwiększają jego wartość początkową. Nie stanowią wówczas bezpośredniego kosztu podatkowego, lecz są rozliczane poprzez odpisy amortyzacyjne, jeżeli dany środek trwały podlega amortyzacji.
Odsetki dotyczące okresu sprzed przekazania środka trwałego do używania nie stają się bieżącym kosztem, tylko dlatego, że zostały zapłacone później. Natomiast odsetki dotyczące kolejnych okresów mogą stanowić bieżący koszt po ich zapłacie.
Czy kredyt firmowy można wrzucić w koszty w JDG i spółce?
Rozliczenie kosztów finansowania zależy przede wszystkim od sposobu opodatkowania, a nie wyłącznie od formy prawnej przedsiębiorstwa. W przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) kluczowe znaczenie ma wybór między opodatkowaniem dochodu a ryczałtem od przychodów:
- Skala podatkowa (12% i 32%) oraz podatek liniowy (19%) – umożliwiają zaliczanie odsetek i prowizji do kosztów na opisanych wcześniej zasadach, co pozwala pomniejszyć dochód do opodatkowania.
- Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – podatek jest naliczany od przychodu, bez pomniejszania go o koszty uzyskania przychodów. Odsetki i prowizje bankowe nie obniżają więc podstawy opodatkowania ryczałtem.
W spółkach podlegających klasycznemu CIT koszty finansowania również mogą stanowić koszt podatkowy, jednak obowiązują dodatkowe ograniczenia. Art. 15c ustawy o CIT ogranicza możliwość rozliczania nadwyżki kosztów finansowania dłużnego. Limit wyznacza wyższa z dwóch kwot: 3 mln zł albo 30% podatkowego wskaźnika EBITDA.
Inaczej wygląda to w przypadku estońskiego CIT, w którym nie stosuje się klasycznego mechanizmu rozliczania kosztów uzyskania przychodów. Ocena podatkowych skutków finansowania wymaga więc uwzględnienia zasad właściwych dla tego modelu opodatkowania.
Czy kredyt firmowy można wrzucić w koszty i dzięki temu zapłacić niższy podatek?
Prawidłowo rozliczone odsetki obniżają dochód do opodatkowania, a nie sam podatek o pełną kwotę wydatku. Oszczędność podatkowa stanowi zatem tylko część poniesionego kosztu i zależy od formy opodatkowania oraz sytuacji finansowej przedsiębiorcy.
Przykładowo przedsiębiorca rozliczający się podatkiem liniowym 19% zapłacił w danym miesiącu 1000 zł odsetek od kredytu firmowego. Zakładając, że odsetki stanowią bieżący koszt, a przedsiębiorca osiąga dochód pozwalający w pełni wykorzystać ten koszt:
- Dochód do opodatkowania obniża się o 1000 zł.
- Podatek dochodowy maleje o 190 zł (1000 zł × 19%).
Oznacza to, że firma wydała 1000 zł na odsetki, ale jednocześnie zaoszczędziła 190 zł podatku dochodowego. Koszt odsetek po uwzględnieniu tej oszczędności wyniósł 810 zł.
To, czy kredyt firmowy można wrzucić w koszty firmy, jest tylko jednym z czynników, które należy uwzględnić przy ocenie opłacalności kredytu lub leasingu. Finansowanie powinno mieć uzasadnienie biznesowe, a korzyść podatkowa stanowi jedynie jeden z elementów oceny jego rzeczywistego kosztu.
Odpowiednie zaplanowanie struktury zadłużenia pomaga utrzymać płynność finansową i ograniczyć ryzyko podatkowe. Jeśli planujesz pozyskanie kapitału, niezależny doradca finansowy z FinSpace Capital bezpłatnie przeanalizuje sytuację Twojej firmy i pomoże dobrać rozwiązanie finansowe uwzględniające model podatkowy, formę prawną działalności oraz potrzeby przedsiębiorstwa.